Το δοκιμαστήριο

Πριν από κάποιο διάστημα έπεσε στην αντίληψή μου ένας διαγωνισμός διηγήματος από τον Ιανό (με θέμα Το ρούχο). Έκλεισα αυτιά και μάτια, έγραψα ένα διήγημα, το έστειλα και δεν το είπα σε κανέναν. Πριν από λίγες ημέρες βγήκαν τα αποτελέσματα σε live εκδήλωση την οποία παρακολούθησα online. Φυσικά δεν κέρδισα. Αλλά ένας από τους «κριτές»…

September newsletter #1

Τα τελευταία χρόνια γράφω πολύ αραιά σε αυτό το blog, όχι επειδή δεν θέλω, ούτε επειδή δεν μπορώ, αλλά επειδή η ανάγκη που με έστελνε εδώ ίσως πια δεν υπάρχει. Έχω πολλές φορές σκεφτεί να το παρατήσω εντελώς και μετά σκέφτομαι ότι αυτό δεν είναι ένα μαμαδομπλογκ με διαφημίσεις αλλά κάτι που ξεκίνησε πριν καν…

Μπορούμε να είμαστε λίγο πιο καλοί με τους εφήβους, σας παρακαλώ;

Αυτή είναι η Δανάη και ίσως ένας από τους αγαπημένους μου ανθρώπους σε όλο τον κόσμο. Ισορροπεί ανάμεσα στην εφηβεία και την παιδική ηλικία και η ζωή μαζί της είναι ό,τι πιο ενδιαφέρον έχω ζήσει μέχρι σήμερα σαν γονιός. Να ζήσω την εφηβεία και μια δεύτερη φορά (έρχεται και τρίτη). Οι έφηβοι έχουν τις μέρες…

Spoiler στην Ομήρου Οδύσσεια

Στα μικρά break ανάμεσα στα διαβάσματα για τις πρώτες εξετάσεις της ζωής της, εκεί που ξαφνικά το μυαλό που θόλωσε από τις τόσες πληροφορίες, καθαρίζει, γυρίζει και μου λέει πόσο μοιάζουν τελικά οι συνέπειες του Πελοποννησιακού πολέμου με αυτό που γίνεται τώρα στην Ουκρανία: χιλιάδες νεκροί, ερήμωση της υπαίθρου και κατεστραμμένες πόλεις. Της ζήτησα να…

Are you going to Como?

Συνειδητοποίησα πρόσφατα ότι θα μείνω στην ιστορία ως η πιο καλή travel guide (ψάχνω τα πάντα που μας ταιριάζουν πριν το ταξίδι και κάνω πρόγραμμα) που χάνεται σχεδόν πάντα ή κάνει επικά fail. Στο πρόσφατο ταξίδι στην Ιταλία, στην πρώτη απόδραση στο εξωτερικό στα χρόνια του κορονοϊού, το λέβελ είχε ανέβει. Αλλά επειδή δεν είμαστε…

Τι είναι αυτό που μας ενώνει

Τι κοινό έχουν ένας Έλληνας, ένας Ιταλός, ένας Κινέζος, ένας ΝεοΖηλανδός, ένας που ζει στην Αρκτική και ένας που ζει στο Περού; Όταν βρεθούν σε ένα τραπέζι για να συζητήσουν έχουν όλοι να πουν κάτι για την πανδημία, το πως την έζησαν και τι ζουν, τι μέτρα έπρεπε να ακολουθήσουν και τι μέτρα ακολούθησαν, αν…

Χωρίστρα Μικαέλας και gadgets παντού

Τελικά ο Ιανουάριος όντως διαρκεί όσο το 1/3 του χρόνου για αυτό κι εγώ κατάφερα να διαβάσω 4 βιβλία, εντάξει το ένα το είχα ξεκινήσει πριν τη νέα χρονιά. Το θέμα είναι ότι το ένα ήταν e-book και έχω πάρει το καινούριο κοσκινάκι μου το kobo που το λατρεύω πολύ. Νομίζω ότι είναι η καλύτερη…

Κοινός παράγοντας

Ω ποιος να σου το έλεγε καλή μου ότι τώρα που κλείνεις τα 43 πιο καθαρά θα σου φαινόντουσαν τα μαθηματικά και περισσότερη όρεξη θα είχες να διαβάσει για περισπωμένες και δασείες. Όταν ήσουν μικρή και αράδιαζες τα βιβλία σου στο γραφείο κι έκανε ένα κρύο έξω χειμωνιάτικο, δεν ήθελες να γράφεις, ούτε τους χάρτες…

Ποιό κορίτσι μεγαλώνει σήμερα έναν χρόνο;

Αυτό που μεγάλωσε δίπλα μου από μωρό χωρίς να κλαίει. Που κάνει και τα δικά μου παιδιά να μην κλαίνε. Που είχε πάντα μια παιδική σοφία και ωριμότητα, που πατάει φρένο και γκάζι ταυτόχρονα για να σιγουρευτεί πριν κάνει κάτι. Αυτό το κορίτσι που γιορτάζει είναι αυτό που στα μάτια της έβλεπα το δικό μου…

Το μαντήλι

Έντεκα χρόνια πριν μου χάρισαν ένα μαντήλι. Το φορούσα όπως ήθελα, στο λαιμό, στο χέρι. Το έπλενα στο πλυντήριο κι άλλες φορές γέμιζα ένα μικρό λεκανάκι και το άφηνα να μουλιάσει. Μύριζε όμορφα, δεν το αποχωριζόμουν ποτέ. Κοιμόμουν και ξύπναγα μαζί του. Μετά μου χάρισαν άλλο ένα μαντήλι. Το δέχτηκα με χαρά. Τα ταίριαζα μεταξύ…