Προτάσεις ψυχαγωγίας

Δεν νομίζω ότι ήμουν η μοναδική που εστίασα στην ψυχαγωγία μου κατά τη διάρκεια της καραντίνας. Ο χρόνος ήταν εκεί, τα παιδιά ήταν εκεί αλλά ελεύθερα μέσα στο κλουβί τους και το εκμεταλλεύτηκα. Τις περισσότερες προτάσεις για τηλεοπτικές σειρές τις παίρνω από τα social media, ενώ για βιβλία από συγκεκριμένα άτομα που ακολουθώ στο goodreads…

Αόρατοι εχθροί

Μετράω τις γέφυρες στην Εθνική οδό ξαπλωμένη στο πίσω κάθισμα του αυτοκινήτου. Ταξιδεύω για την Αθήνα με τους γονείς μου και ονειρεύομαι το ice cream soda που θα απολαύσω στο αγαπημένο μας οικογενειακό εστιατόριο στην Κηφισιά. Έχω ρωτήσει «φτάνουμε» πάνω από δέκα φορές την πρώτη μισή ώρα και ούτε για μισό λεπτό δεν έχω αναρωτηθεί…

Τα κλισέ του Covid-19

Μαζί με τον Covid-19 (που, τώρα που μαζευτήκαμε και τα λέμε, είναι η ασθένεια που προκαλείται από τον κορονοϊό, δηλαδή οι δυο λέξεις δεν σημαίνουν το ίδιο πράγμα), μπήκαν στη ζωή μας και νέες λέξεις, εκφράσεις και βιαστικές μεταφράσεις από τα αγγλικά, ξένες φράσεις (που δυσκολευτήκαμε να βρούμε ελληνική απόδοση), αδόκιμοι όροι για χάρη της…

Ημερολόγιο καταστρώματος #7

Υπάρχουν κάποιες μυστικές διαδρομές που μας έβγαζε η μετακίνηση με κωδικό 6 κάθε απόγευμα που ακόμη κι αν μου ζητήσεις να τις ξαναπερπατήσω δεν θα τις θυμάμαι. Θα θυμάμαι όμως τις ορθοπεταλιές, τα χιλιόμετρα, τους πυλώνες της ΔΕΗ να τσιτσιρίζουν πάνω από τα κεφάλια μας, τα αμπέλια, τις άγνωστες γειτονιές, τα εγκατελαλειμμένα εργοστάσια, τις αδυσώπητες…

Τι θα γινόταν αν σκεφτόμασταν όλοι με τον ίδιο τρόπο

Θα ήταν βαρετά, αν μη τι άλλο. Δεν θα υπήρχαν παρεξηγήσεις, καβγάδες, μούτρα. Δεν θα υπήρχε πανδημία, θα είχαμε ακολουθήσει πιστά τις οδηγίες από την πρώτη μέρα, καμία παραλία Θεσσαλονίκης δεν θα είχε κλείσει και η κακόμοιρη Άλκηστις Πρωτοψάλτη δεν θα εμψύχωνε τους εσώκλειστους στα μπαλκόνια, από μια καρότσα, σε μια γειτονιά του Κολωνού. Θα…

Ημερολόγιο καταστρώματος #6

Έχω αρκετό καιρό να γράψω στο ημερολόγιο καραντίνας κι αυτό γιατί κάθε φορά μου έρχονται κάτι βαρύγδουπα νοήματα και βαθυστόχαστα μηνύματα που θέλω να αποκωδικοποιήσω εδώ και αλλάζω γνώμη. Φέτος το Πάσχα, η θλίψη δεν είναι στιγμιαία, δεν περιορίζεται στην Μεγάλη Εβδομάδα αλλά είναι διάχυτη στην ατμόσφαιρα εδώ και πολλές ημέρες. Σταμάτησα να τις μετράω….

Χ6

(το παρακάτω κείμενο είναι μυθοπλασία και γράφτηκε ως συμμετοχή στα πλαίσια του βιβλιοφιλικού διαγωνισμού «Άδεια Μετακίνησης» που διοργανώνει ο somuchreading στο Instagram. Μπορείς να δεις και τις υπόλοιπες συμμετοχές με το hashtag #adeiametakinisis ή να πάρεις κι εσύ μέρος (θα βρεις τις οδηγίες στα Highlights του somuchreading) Έστειλα δυο μηνύματα. Το πρώτο στο βάιμπερ «βγαίνω…